เริ่มจากสิ่งที่แมวรับรู้ได้ง่าย
แมวตอบสนองต่อโทนเสียง ความสม่ำเสมอ และบริบทมากกว่าคำศัพท์ยาว ๆ เสียงนุ่มและคุ้นเคยมักปลอดภัยกว่าเสียงดังหรือเปลี่ยนไปมา
การใช้คำหรือวลีเดิมกับกิจกรรมเดิม เช่น มื้ออาหาร เวลาเล่น หรือเวลาพัก จะช่วยให้แมวเชื่อมโยงได้เร็วขึ้น
ใช้ภาษากายควบคู่กัน
การกะพริบตาช้า การเคลื่อนไหวช้า และการเว้นระยะอย่างเหมาะสม ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสารกับแมว
ถ้าแมวถอย หันหน้าออก หรือหางเริ่มตึง ควรลดแรงกดดันลงก่อน มากกว่าฝืนเข้าไปคุยต่อ
สร้างรูปแบบที่คาดเดาได้
การสื่อสารจะได้ผลที่สุดเมื่อมีรูปแบบ เช่น เรียกก่อนให้ขนม พูดด้วยน้ำเสียงเดียวกันตอนจะเล่น หรือใช้คำเดิมเมื่อถึงเวลาพัก
แมวไม่ได้ต้องการคำพูดจำนวนมาก แต่ต้องการสัญญาณที่ชัดและซ้ำพอให้มันเรียนรู้ได้
เป้าหมายไม่ใช่คำพูดสวย แต่คือความเข้าใจ
การสื่อสารที่ดีคือการทำให้แมวรู้ว่าคุณปลอดภัย คาดเดาได้ และรับฟังสัญญาณของมัน
เมื่อคุณจับคู่เสียงกับบริบทและภาษากายได้ดีขึ้น ความสัมพันธ์จะใกล้ชิดขึ้นโดยไม่ต้องพยายาม “พูดภาษาแมว” แบบตรงตัว